Onze tent is een puinzooi. Dat is geheel tegen onze gewoonte in, alles heeft normaal gesproken een vaste plek. Maar nu, in die hitte? We smijten alles wat we niet meer nodig hebben gewoon naar binnen en vinden het later wel weer. Werkt ook prima, zo blijkt.
Die hitte, die gaat ons nu toch wel wat opbreken. We zijn al vanaf onze aankomst in Frankrijk bezig met het bestuderen van de meteo-app, om te zien waar we juist wél of níet moesten zijn. Ok, ik overdrijf een beetje, maar het speelt wel degelijk een rol allemaal. Vanmiddag sprak ik een van onze buren, die vertelde dat het vanaf maandag weer nog veel warmer werd. En dat gaf ons nét het zetje wat we nodig hadden: we annuleerden de reservering van camping La Sousta, in Remoulins. We hadden er erg naar uitgekeken, maar bij temperaturen die oplopen tot boven de 38 graden met een gevoelstemperatuur die daar nog ruim bovenuit komt wordt het ons te gek. Wat we in die omgeving altijd leuk vinden om te doen is steden bezoeken. Avignon, met z’n festival, Nîmes met z’n oude binnenstad. We waren van plan geweest om ook weer eens naar Arles te gaan, en niet te vergeten de fameuze zaterdagmarkt in Uzès te bezoeken. Maar juist in de steden is het extra heet, en dat trekken we gewoon niet meer. Kortom, knoop doorgehakt. Ik kreeg een mail terug van La Sousta, waarin ze begrip toonden voor de situatie en ons aanboden de betaling te laten staan voor volgend jaar. Dat aanbod hebben we natuurlijk aangenomen, en als we tegen die tijd nog steeds kamperen én de temperaturen zijn enigszins hanteerbaar maken we er alsnog graag gebruik van.
We maakten er een rustige dag van. Onze plek heeft de hele dag schaduw, we hoeven er onze stoelen niet eens voor te verplaatsen. Met een cooling towel om de nek was het goed te doen. In de loop van de middag reden we naar Vaison, om even de zinnen te verzetten. We vonden direct een parkeerplek, net als overal dit jaar is het ook hier erg rustig. Bij het Maison du Thé nam ik een smoothie die goed gevuld was en dus meteen als lunch fungeerde. Bert bestelde de pancakes met suiker. Wij vroegen om crêpes, maar werden meteen teruggefloten: nee nee, het ging om PANCAKES! Nou, dan verwacht je wel wat. Van onze Amerika-reizen kennen we het all-you-can-eat systeem, en verder dan twee ben ik nooit gekomen. Bert z’n taks ligt op drie stuks. Likkebaardend keek hij dan ook naar het bord dat de serveerster in haar hand had. Lunch, nietwaar? Wat voor hem neergezet werd overtrof zijn stoutste verwachtingen. In negatieve zin. Drie uit de kluiten gewassen POFFERTJES! Pasten met gemak in een holle kies. Kom Fransen, dat kunnen jullie toch echt wel beter….Om het goed te maken liepen we even later de hoofdstraat in om een paar ijsjes te halen. Ach, het was warm. Veel trek hadden we toch al niet. Dat ik daarna tegen een badjas aanliep die ‘echt, echt precies’ voor mij gemaakt was, dat was een niet voorzien cadeautje.
Onze buren, ontzettend aardige mensen, hebben een caravan met een enorme voortent die ze van allerlei feestverlichting hebben voorzien. Ook aan de overkant van het pad hebben ze vrolijke verlichting opgehangen. Tegen de caravan aan staat een mega koepeltent, daarin staat een kledingrek met voor elke dag een ander jurkje. Eigenlijk is het dus een kleerkasttent. Er is op hun plek werkelijk geen cm² meer over. Gisteravond werd duidelijk waar dit allemaal toe diende: het was feest. Ze hadden kennelijk iets te vieren. Er kwamen een man of 12 op bezoek en allemaal brachten ze iets te eten of te drinken mee. Het zag er heel gezellig uit. Helaas waren wij niet uitgenodigd, heel jammer, dus moesten we ons behelpen met een maaltijd in de bar. Daar aten we een werkelijk superieur gebakken entrecôte, met frites en sla die zo te zien net uit de grond kwam. In Nederland krijg je vaak een stuk vlees van zo’n 3cm dik, echt niet lekker, maar dit was precies zoals we het graag hadden. Bij terugkomst was het feest in volle gang, maar het stoorde ons in het geheel niet. Iedereen was vrolijk, het werd geen bralpartij en om exact middernacht was het weer stil. Tenminste, dat hoorden we de volgende dag van de buren. Wij lagen namelijk toen allang op één oor. (Iemand al eens geprobeerd op twéé oren te liggen?)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Wij vinden het leuk als jullie een reactie achterlaten!