Dag 1- Zaterdag 6 juni: Groningen - Königsberg (Beieren)

Een spraakbericht van Whatsapp, een week of wat geleden. Marija, uit Slovenië. Al was zij het niet zelf die ingesproken had, maar haar dochter. Tussen het geroezemoes door kon ik het nog net verstaan: ‘Hi Saskia, Vesna here! Yes, we all want stroop! One for my parents, one for me, one for…’ Onderbroken door Marija, die ook haar zegje deed: ‘No no, more please! We want more stroop! The yellow one is the best!’ Wij moesten heel hard lachen, en ik stuurde een berichtje terug: ‘Are you all drunk, or what???’

Het ging om appelstroop. Al jarenlang vragen ze ons om appelstroop mee te brengen, en twee jaar geleden deden we dat in ruime mate. Tien potten namen we mee, van alle merken en supermarkten die we vinden konden. Ze hadden dus hun keuze kunnen maken, en die viel op de Timson van AH.

Aldus gewapend met 6 blikken stroop in de bagage vertrokken we zaterdagochtend om 9 uur. Net daarvoor hadden we de kleinkinderen, nog allemaal in pyjama, hun zomervakantieboek kunnen brengen. Dat is langzamerhand traditie geworden, en in plaats van ‘voor je rappport’ hebben we er nu ‘voor de vakantie’ van gemaakt.

Over de rit zelf valt niet veel te vermelden. We stopten zoals gewoonlijk bij een Autohof om te tanken, en later nog een keer voor een bak koffie. Even dachten we toch in Amerika te zijn, het was een nieuwe keten genoemd Dizzy Miss Lizzy, of in elk geval zoiets. We werden bediend door een chinees meisje dat eruit zag als een pop uit een tekenfilm van The Sound of Music; een jurkje met ballonrok en polkastippen. Het was wachten tot ze, zoals een figuurtje op een speeldoosje, een rondje ging draaien. Alleraardigst.

Om 16.15 kwamen we aan in Königsberg, waar we al eerder geweest waren. Het leek weer alsof we een prentbriefkaart binnenreden. Het is een heel oud en goed gerestaureerd plaatsje waar alle huizen versierd zijn met klimrozen in alle mogelijke kleuren. Een feest om te zien. In de herberg was gelukkig ,plaats voor deze twee zwervers, en we kregen een keurige eenvoudige kamer op de eerste verdieping. Voor wie nog een restje laminaat heeft liggen hier een tip: bekleed je plafond ermee. Gladde vloeren vinden we altijd fijn maar dit hadden we nog niet eerder gezien. Het was even oefenen voor we er daadwerkelijk op konden lopen, maar de aanhouder wint. Op de vloer lag gewoon vloerbedekking. Tja, dat dan weer wel.

We maakten een rondje door het stadje, op zoek naar honing. Wat? Ja, honing. We weten niet alleen waar Abraham de mosterd haalt, maar ook waar je goede honing zoeken moet. Hier dus, op een stoepje, vonden we net als twee jaar geleden enkele potten bio-honing in een kratje staan. Eén potje was voor ons genoeg, en we betaalden door cash geld in het bijbehorende kistje te doen. Dat gewoon open was. Wat een vertrouwen hier nog in de mensheid

In het hotel was een besloten bijeenkomst aan de gang, een bruiloftsfeest. Tussen de gasten door maakten ze voor ons een tafeltje vrij op het terras zodat we onder het eten van het schouwspel konden genieten. Gratis entertainment.

We hadden de pijp wel uit, en er wachtte ons morgen weer een flinke rit, dus doken we er vroeg in. Morgen maar eens kijken of de familie in Slovenië de roes inmiddels uitgeslapen had.

Zoekt iemand nog een opknapper?