Dag 3 - maandag 8 juni: Stara Fuzina

 In een zeer traag tempo begonnen we aan de dag, nog redelijk gekraakt door de lange reis. Het loopje naar de Spar, drie minuten van ons vandaan, leverde lekkere croissantjes op en daarmee konden we wel weer even vooruit. Echt veel plannen hadden we niet vandaag. Bijkomen, beetje lezen, beetje schrijven. Niet echt spectaculair.

Om een uur of twee, lekker weer op het heetst van de dag zoals gewoonlijk, liepen we naar het meer. Beetje klimmen, beetje dalen. Normaal gesproken een wandeling van niks, maar voor mij na mijn twee heupoperaties toch wel even een dingetje, om het maar populair te zeggen. Na een half uurtje kwamen we bij de uitspanning aan het water, waar we al vele malen eerder gezeten hadden. Het grootste verschil: het was er nu behoorlijk druk. Zoals overal hier tegenwoordig. Gelukkig kwam er net een tafel vrij, met uitzicht op het meer, wij blij. Dat duurde echter niet lang, we mochten er alleen zitten als we ook wilden lunchen. Nou nee, dat was niet de bedoeling. Iets drinken kon alleen ergens achterin, een beetje weggestopt onder een overkapping. Dat deden we dus maar. Na de vochthuishouding weer op orde gebracht te hebben liepen we weer terug, langs het water waar het gezellig druk was. Slovenië heeft een flinke boost gekregen van het toerisme, dat is wel duidelijk. Niet alleen zijn de prijzen een stuk hoger, vergelijkbaar met Nederland, maar ook wordt er werkelijk overal ge- of verbouwd. Er wordt hier nu ook verhuurd via Booking.com, waar het eerder vanuit de communistische gedachte allemaal nog via het plaatselijke toeristenbureau verliep. Zo zijn wij hier dertig jaar geleden ook terechtgekomen.

’s Avonds kregen we een pannetje soep van Marija, en dat kwam goed uit want echt veel trek hadden we niet. Samen met het restant van de krentenbollen uit Nederland was het precies genoeg voor ons. We liepen nog even naar de snackbar voor een ijsje, maar helaas werd de ijsverkoop pas in juli gestart. Jammer! Dan maar een ijsje van de supermarkt die gelukkig nog open was. Beter iets dan niets.

Op onze veranda zaten we nog lang te lezen en te kletsen, met een glas wijn erbij. De zwaluwen vlogen af en aan tot het begon te schemeren. Voor ons was het een heerlijk rustige dag, precies wat we nodig hadden na twee lange reisdagen. En met 6 km in de benen toch ook weer wat actief. Een beetje saai, dit verhaal? Klopt. Maar het dekt wel de lading zoals ik aan het begin al schreef: weinig spectaculair.

Het nieuwste project van Joze: de veranda