Tuut! Tuut! Tuuuuuut! Het was acht uur ‘s morgens, en de bakker had er duidelijk plezier in iedereen wakker te toeteren. Iedereen? Ja, iedereen behalve Bert. Die sliep overal doorheen. Maar ik stond al in de startblokken en voegde me in de rij die al snel ontstaan was. Gewapend met verse croissantjes en pains chocolat liep ik terug naar de tent. Zoals altijd deed de geur van koffie wonderen, (hoewel, dat is niet helemaal waar, ik riep gewoon dat er koffie was) en even later zaten we op deze nieuwe prachtplek aan het ontbijt.
Rondom bergen, wat een plaatje. En daar mag jij dan vanuit je tent naar kijken. Beter is er toch niet? We deden vandaag niet veel. Een beetje lezen, ik had een paar blogs bij te werken en we zochten een wat grotere supermarkt om ons avondeten bij elkaar te zoeken. Er was een Intermarché op 10 minuten rijden. Het lijkt wel alsof de tijd wat achterloopt in die winkels. Het gaat traag, de caissières moeten eindeloos opnieuw wegen en komen dan nog tot de conclusie dat er iets niet klopt. Ze knopen ook rustig een gesprekje aan met de klant: ‘hoe gaat het met je moeder/vader/kinderen? Heb je het al gehoord van’, en dan volgt er een roddelverhaal. De mensen in de rij worden wat ongedurig, maar nemen het ook voor lief. Het hoort er gewoon bij.
De camping zelf is heel rustig, ik schreef het al. Gistermiddag kwam daar wat verandering in, er kwam een grote groep Denen en Engelsen, allemaal met kajaks op de auto. Maar hoewel er opeens iets van 15 tenten bijkwamen gaf dat behalve wat gezellige reuring totaal geen overlast. Het terrein is zó groot, en zij stonden allemaal bij elkaar op een lange strook een heel eind achter ons. ‘s
Verder valt er vrij weinig te vertellen. Het was heel warm, maar waar niet? ’s Avonds aten we onze favoriete maaltijd van merguez en haricots verts, aangemaakt met knoflook en crème fraîche. De merguez van de supermarkt waren natuurlijk niet zo lekker als die van de slager, maar die moeten we nog ontdekken hier. We genoten er toch van, het is iets wat we alleen eten als we in Frankrijk kamperen, thuis bijna nooit.
We maakten het niet te laat, morgenochtend moeten we vroeg op: de bakker!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Wij vinden het leuk als jullie een reactie achterlaten!